http://kimiyaa.blogfa.com/ مرا تو بی سببی نیستی... fa blogfa.com Fri, 11 Dec 2009 04:41:18 GMT http://kimiyaa.blogfa.com/post-107.aspx <P dir=rtl align=justify><FONT color=#006600>ابلها مردا </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#006600>عدوي تو نيستم من</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#006600>انكار تو ام...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify> </P> <P dir=rtl align=justify> </P> <P dir=rtl align=justify><EM>در حالي كه سرگرم ارائه ي سند و مدركي بوديم كه نشان مي داد امريكاي جنايتكار(كه  در سفرمان به سازمان ملل خيلي خودمان را به آب و آتش زديم تا مگر حتا عكسي با يكي از اهالي اش به يادگار بيندازيم اما داغ اش بر دل مان ماند...) تلاش مي كند تا از ظهور امام زمان جلوگيري نمايد، تعداد انگشت شماري دانشجو نما!!! (كه خصوصيات شان مانند تماشاگر نماها و ساير نما هاي ديگر مي باشد) كه مدرك داريم كه ده بيست نفر بيشتر نيستند ، در دانشگاه هاي سراسر كشور شعارهاي سبز سر دادند و ما هم براي احتياط، بيش از دويست نفر آنها را در روز دانشجو بازداشت كرديم. حيران مانده ايم كه چگونه است كه با اينكه تنها در طول شش ماه گذشته ده ها و صد ها نفر اينان را به خون نشانده ايم و صد ها و هزاران نفرشان را در تپه هاي اوين و بيابان هاي كهريزك به هواخوري فرستاده ايم ، اما اين ده ها نفر هنوز هم هستند!!! كه 16 آذر تمام نشده ، وعده ي محرم مي دهند و از كابوسي به كابوس ديگر ميبرند ما را، كابوس هايي كه خواب مان را حسابي آشفته كرده اند اين ماه ها...</EM></P> <P dir=rtl align=justify> </P> <P dir=rtl align=justify>پ.ن: نواي موسيقي اين سرزمين هم اين روزها به سكوت مي گرايد.مشكاتيان... و در پي آن پايور كه ديگر سنتور نمي نوازد براي مان...</P> Fri, 11 Dec 2009 04:41:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kimiyaa&postid=107 kimiyaa http://kimiyaa.blogfa.com/post-107.aspx http://kimiyaa.blogfa.com/post-106.aspx <IMG alt=16آذر hspace=0 src="http://www.bahar-20.com/ftp/other/13/image/kabotar.gif" align=baseline border=0><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.bahar-20.com/ftp/other/13/image/kabotar.gif" align=baseline border=0><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.bahar-20.com/ftp/other/13/image/kabotar.gif" align=baseline border=0><IMG alt="16 آذر" hspace=0 src="http://19nov09.it01.info/index.php?url=c8mnKJLi5RGkQCgd0SIpiVDwI1XUPn3RghFx7oxEjVgM5rMKjJC9jBxu2w%3D%3D" align=baseline border=0></P> <P> </P> <P><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.bahar-20.com/ftp/other/13/image/kabotar.gif" align=baseline border=0><IMG alt="16 آذر" hspace=0 src="http://www.bahar-20.com/ftp/other/13/image/kabotar.gif" align=baseline border=0><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.bahar-20.com/ftp/other/13/image/kabotar.gif" align=baseline border=0></P> <P><IMG alt="16 آذر" hspace=0 src="http://19nov09.it01.info/index.php?url=rm04URMzCJ2rEVqUt3vMbyKHSLD8d40ODK8XRwunsyFBtMzucthzPfXXPQ" align=baseline border=0></P> Sat, 28 Nov 2009 16:54:13 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kimiyaa&postid=106 kimiyaa http://kimiyaa.blogfa.com/post-106.aspx http://kimiyaa.blogfa.com/post-105.aspx <DIV class=right><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600>...</FONT></DIV> <DIV class=right><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600>و شاعران<BR> </FONT></DIV> <P> <TABLE class=rtl cellSpacing=0> <TBODY> <TR> <TD><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600 size=2>از بي‌آرِش‌ترين ِ الفاظ<BR> </FONT></TD> <TD><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600 size=2> </FONT></TD></TR> <TR> <TD><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600 size=2> </FONT></TD> <TD><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600 size=2>چندان گناه‌واژه تراشيدند<BR> </FONT></TD></TR></TBODY></TABLE> <TABLE class=rtl cellSpacing=0> <TBODY> <TR> <TD><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600 size=2>که بازجويان ِ به‌تنگ‌آمده<BR> </FONT></TD> <TD><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600 size=2> </FONT></TD></TR> <TR> <TD><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600 size=2> </FONT></TD> <TD><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600 size=2>شيوه ديگر کردند،<BR> </FONT></TD></TR></TBODY></TABLE></P> <DIV class=right><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600 size=5>و از آن پس،</FONT></DIV><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#006600 size=5> <DIV class=right><BR>سخن‌گفتن</DIV> <DIV class=right><BR>نفس ِ جنايت شد.</FONT><BR> </DIV> Tue, 24 Nov 2009 04:35:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kimiyaa&postid=105 kimiyaa http://kimiyaa.blogfa.com/post-105.aspx http://kimiyaa.blogfa.com/post-104.aspx <P dir=rtl align=justify><FONT color=#006600>ميرحسين موسوی ششم مهر ماه با صدور بيانيه ای ضمن تاکيد بر اينکه "سه ماه خشونت بی‌سابقه کمترين اثری در حضور مردم به جای نگذاشته، بلکه آن را فراگيرتر کرده است"  از هوادارانش خواست جنبش سبز را به کيش شخصيت آلوده نکنند. </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#006600>از چندين روز قبل ، 7 مهر به عنوان روز تولد ميرحسين موسوی اعلام شده و طرفداران مير حسين اعلام نمودند که در اين روز مراسم های ويژه ای را برگزار خواهند کرد.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#006600>او در انتهاي بيانيه ي هوشمندانه ي خود كه در آن به توضيح مسائل گوناگون پرداخته مي نويسد:</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#006600><FONT size=3><I>"</I><I>تولد اينجانب نه هفتم مهر كه روز آشنايی با شماست. حتی اگر روز</I><I> </I><I>هفتم مهر به دنيا آمده بودم نيز جا نداشت حركت شما به كيش شخصيت آلوده شود.</I><I>"</I><I></I></FONT></FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#006600> <IMG alt="ميرحسين: تولد اينجانب نه هفتم مهر كه روز آشنايی با شماست" hspace=0 src="http://www.citizenkaveh.com/Mirhossein.gif" align=baseline border=0></FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#006600>آري! مير حسين آشناي ما و يكي ازما مردم است و از اين روست كه او را به نام كوچك اش مي خوانيم.او نيز به درستي اين را دريافته و به ما هشدار مي دهد كه مبادا در دام بت سازي و كيش شخصيت گرفتار آييم<I>.</I></FONT></P> <P dir=ltr align=justify> </P> <P dir=rtl align=justify>مجله ي شهروند امروز- كه خدايش رحمت كند- در يكي از شماره هاي خود مطلبي داشت با عنوان" براداران بزرگ هميشه مراقب ما بوده اند" :</P> <P dir=rtl align=justify>«از تو متشكرم. از تو متشكرم چون شادم، چون حالم خوب است. قرن‌ها خواهند گذشت و نسل‌هاي بعدي و بعدي ما را به عنوان شادترين انسان‌ها و خوش‌شانس‌ترين مردان به ياد خواهند آورد؛ چون ما در قرن قرن‌ها زندگي كرديم، چون ما اين امتياز را داشتيم كه مردي را ببينيم كه هيچ كس در سراسر تاريخ ياراي برابري با او را نداشت. هنوز هم باورم نمي‌شود كه دو روز پيش تو را ديده‌ام. از تو متشكرم استالين.»</P> <P dir=rtl align=justify>بخشي از قطعه ادبي منتشر شده در روزنامه پراودا (آگوست 1948)</P> <P dir=rtl align=justify> </P> <P dir=rtl align=justify>«همه ما در برابر مساله‌اي به نام «كيش شخصيت» بي‌دفاع هستيم. وقتي اوضاع خراب مي‌شود به دنبال يك مسيح مي‌گرديم كه ما را نجات دهد و اگر اتفاقا فكر كنيم كه پيدايش كرده‌ايم، آن وقت تا نابودي و مرگ او – به دست خودمان – زمان زيادي نمانده است.»</P> <P dir=rtl align=justify>كنستانتين كارماناليس (1998-1907، نخست‌وزير و رييس‌جمهوري يونان در دهه‌هاي 80 و 90 ميلادي)</P> <P dir=rtl align=justify> </P> <P dir=rtl align=justify>واژه كيش شخصيت (cult of personality) از ابداعات كارل ماركس است. او اولين بار در نامه‌اي به ويلهلم بلاس آلماني مي‌نويسد: «به خاطر نفرتم از كيش شخصيت، از زمان انترناسيونال اول در ميان عموم ظاهر نشده‌ام ... من و انگلس به انجمن مخفي كمونيست‌ها پيوستيم به اين شرط كه هر آنچه به پرستش خرافاتي يك حاكم بينجامد بايد از مرام ما حذف شود.»</P> <P dir=rtl align=justify>در سراسر قرن بيستم و البته پيش از آن، شماري از دولت‌هايي كه به خاطر تعدد قوميت‌ها يا وسعت كشور، با خطر چند دستگي مردم و احتمال تجزيه روبه‌رو بودند چاره‌اي نداشتند كه ملت را گرد پيشوايي قدرتمند متحد كنند؛ پيشوايي كه از تاريخ بزرگ‌تر بود. </P> <P dir=rtl align=justify>در دوران باستان پادشاهان شديدا مورد احترام مردم بودند. حاكم بر اساس «حقوق الهي پادشاهي» حكومت مي‌كرد. باور مردم اين بود كه بر سر كار آمدن يك پادشاه خواست خداوند بوده است. در امپراتوري چين، مصر باستان، ژاپن، اينكاها، آزتك‌ها و امپراتوري روم به نمونه‌هاي فراواني از اين «خدا – شاه»‌ها برمي‌خوريم. </P> <P dir=rtl align=justify>قدرت‌گيري تفكرات دموكراتيك يونان باستان در اروپا و آمريكاي شمالي قرون 18 و 19 باعث شد كه مشروعيت پادشاهي‌ها در اين مناطق بسيار پايين بيايد. با اين حال توسعه تكنولوژي به كمك دولت‌ها آمد و بزرگان سياسي از فنون عكاسي، ضبط صدا و فيلم و توليد انبوه به همراه آموزش عمومي و تكنيك‌هاي تبليغات تجاري استفاده كردند تا چنان تصوير مثبتي از خود بسازند كه در قرون گذشته سابقه نداشت. به همين خاطر بود كه قرن بيستم قرن پيشوايان خودشيفته و مردمان از خودبي‌خود بود. </P> <P dir=rtl align=justify>در جوامع بسته، پيشوا به كمك رسانه‌هاي جمعي كشور، تصويري افسانه‌اي از خود مي‌سازد و هر آنچه در مطبوعات، تلويزيون و راديوي دولتي ديده مي‌شود چاپلوسي و ستايس است. هميشه هم لازم نيست يك پيشوا در دوران زندگي‌اش به اين مقام خدايي برسد؛ گاهي اوقات دولت‌هاي بعدي براي تحكيم قدرت خود دست به چنين كاري مي‌زنند. مساله كيش شخصيت عموما در ديكتاتوري‌ها ديده مي‌شود، اگرچه حتي دموكراسي‌ها هم از آن در امان نيستند. </P> <P dir=rtl align=justify>كيش شخصيت شبيه پرستش قهرمان ملي است، اما اين بار پيشوايان سياسي هدف پرستش قرار مي‌گيرند. به هر حال قبل از قرن بيستم واژه كيش شخصيت اصولا به ستايش پيشوايان غيرسياسي اطلاق مي‌شد، اما تحليل‌گران در دهه‌هاي اخير ميان «پرستش قهرمانان» و «كيش شخصيت» تفاوت قائل شدند. </P> <P dir=rtl align=justify>كيش شخصيت در رژيم‌هايي با حكومت‌هاي مطلقه (توتاليتر) ديده مي‌شود كه پس از بروز يك تحول انقلابي به وجود آمده‌اند. عموما يك فرد نماد انقلاب شناخته مي‌شود. پيشوا «راهنماي دورانديش ملت» نام مي‌گيرد كه بدون او تحول و آينده بهتر ممكن نيست. اين توجيه در قرن بيستم در حكومت‌هاي فاشيستي و كمونيستي ديده مي‌شد كه آدولف هيتلر در آلمان و مائو تسه تونگ در چين نماد اصلي آن بودند. </P> <P dir=rtl align=justify>مهم‌ترين نمادهاي كيش شخصيت در قرن بيستم موسوليني، هيتلر، استالين و مائو بوده‌اند. آنها در دوران حكمراني‌شان به عنوان پيشواياني لغزش‌ناپذير و خداگونه شناخته مي‌شدند. تصاوير آنها بر هر ديواري آويزان بود و تنها وظيفه هنرمندان و شاعران تبليغ «برادر بزرگ» بود. </P> <P dir=rtl align=justify>در كره شمالي تقريبا هيچ اثر هنري را نمي‌توانستيد پيدا كنيد كه ربطي به كيم ايل سونگ نداشته باشد. موسيقي، نقاشي، مجسمه‌سازي و ادبيات همه و همه در خدمت پيشوا بود و او اين رويه را براي فرزندش «كيم جونگ ايل» نيز به ارث گذاشت. كيم منتقداني كه او را خودشيفته ناميده‌اند «حزب زده» ناميده است. كودكان در مدارس كره شمالي ياد مي‌گيرند كه هميشه سپاسگزار خاندان كيم باشند. اين بخشي از آيين مردم كره شمالي است. در آنجا سال‌هاست كه مرام اعتقادي و سياست حول محور «پيشوا» مي‌گردد.</P> <P dir=rtl align=justify> </P> Wed, 30 Sep 2009 11:46:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kimiyaa&postid=104 kimiyaa http://kimiyaa.blogfa.com/post-104.aspx http://kimiyaa.blogfa.com/post-103.aspx <FONT color=#006600>بوی ماه مهر...</FONT> <P></P> <P><FONT color=#006600>هم شاگردی سلام...</FONT></P> <P><FONT color=#006600>بازخوانی خاطرات خاکستری مدرسه در دهه ی شصت با طعم ترس و دلهره... چاشنی مارش نظامی و موشک...و امتداد تلخ آن تا کنون...</FONT></P> <P><FONT color=#006600>یار دبستانی من... بامن و هم راه من...بغض من و آه من...تو و من از جنگ بیزاریم و به صلح می اندیشیم...</FONT></P> <P><FONT color=#006600>تابستانی سرخ بر ما گذشت ...حالا همه چیز و همه کس را سبز می خواهیم ، حتا خزان را...</FONT></P> Sun, 27 Sep 2009 14:33:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kimiyaa&postid=103 kimiyaa http://kimiyaa.blogfa.com/post-103.aspx http://kimiyaa.blogfa.com/post-102.aspx <IMG alt="پرويز مشكاتيان" hspace=0 src="http://howtobypass.com/proxy/browse.php?u=Oi8vd3d3Lm1vd2pjYW1wLmNvbS9pbWFnZXMvaW1hZ2UvOTM2NDgxODA3LmpwZw%3D%3D&b=13" align=baseline border=0></P> Thu, 24 Sep 2009 05:07:39 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kimiyaa&postid=102 kimiyaa http://kimiyaa.blogfa.com/post-102.aspx http://kimiyaa.blogfa.com/post-101.aspx <p align="justify">بیانیه ی شماره 11 میرحسین موسوی هوشمندانه نگاشته شده:</p> <p align="justify"></p> <p align="justify">مردم ما اینک با پوست و گوشت و استخوان خود دریافته‌اند که تنها راه همزیستی مسالمت‌آمیز سلیقه ها و گرایش‌ها، و اقشار، اقوام، مذاهب و ادیان گوناگونی که در این سرزمین پهناور زندگی می‌کنند اذعان به وجود تنوع و تعدد شیوه‌های زندگی و اجتماع بر کانون آن هویت دیرینه‌ ای است که آنان را به یکدیگر پیوند می‌زند...</p> <p align="justify">مردم ما از آنچه می‌خواهند آگاهند. آنان تصویر شکوهمند اراده خود را در آیینه آنچه که سپری شد مشاهده کرده‌اند و می‌دانند که سرمایه و توان تحقق بخشیدن به خواست‌های خود را دارند و در این میدان انبوه نخبگان و زبدگان دوشادوش آنان ایستاده‌اند. لذاست که اینک همه ما از یکدیگر می‌پرسیم چه باید کرد؟ این سوالی از سر ناامیدی و یا بلاتکلیفی نیست، بلکه می‌پرسیم با این سرمایه عظیم، با این امید تجدید حیات یافته و با این توانمندی‌های فراهم شده چه باید کرد؟</p> <p align="justify"><font color="#006600">به راستی چه باید کرد؟</font> در پاسخ به اين پرسش نخستین قدم آن است که بدانیم چه باید بخواهیم تا بهترین و بیشترین را خواسته باشیم...این که نتیجه حرکت ما چه خواهد بود تماما به انتخاب درست ما در این مرحله بستگی دارد. </p> <p align="justify">در نهضت سبزی که آغاز شده است ما امر غيرمتعارف و نابهنگامی نمی خواهیم. آنچه ما می‌خواهیم استیفای حقوق از دست رفته ملت است.</p> <p align="justify"><font color="#006600">راه سبز امید...</font></p> <p align="justify">و ما «امید» را سرمایه خود قرار داده‌ایم تا حاکی از هویت ایرانی‌مان باشد؛ امیدی که این ملت را از گردنه‌های سخت تاریخ عبور داده و حیات او را در تلخ‌ترین روزهای این سرزمین تداوم بخشیده است...</p> <p align="justify">راه ما به عنوان مسیری که تجدید و تقويت هويت ملی را هدف گرفته، بر وحدت حول حداقل نکات مشترک تکیه می‌کند؛ مجموعه‌ای پیام‌محور و متشکل از تمامی سازوکارهای مدنی کوچک و بزرگ که در مسیر خود هدفی مشترک را انتخاب کرده‌اند. </p> <p align="justify">آنچه اینک در جامعه ما نقش‌آفرینی می‌کند شبکه اجتماعی خودجوش و توانمندی است که در میان بخش وسیعی از مردم شکل گرفته و نسبت به پایمال شدن حقوق خود معترض است. آنچه اينجانب در پاسخ به سوال چه بايد كرد پيشنهاد مي‌كنم تقويت و تحكيم اين شبكه اجتماعي است. </p> <p align="justify">وظيفه‌اي كه امروز بر عهده همه ما قرار دارد و به صورتي فطري از جمع‌هاي كوچك و بزرگ و حتي احزاب و تشكل‌هاي سياسي ما سر مي‌زند آن است كه به صورت هسته‌هاي معين براي چنين شبكه‌اي عمل كنيم. </p> <p align="justify"><font color="#006600"><strong>ما ایرانیان، در هر کجای جهان که هستیم، باید این هسته‎های اجتماعی را در میان خود تقویت کنیم</strong>. باید خانه‌هایمان را رو در روی یکدیگر بسازیم...</font></p> <p align="justify">گرد هم جمع شويم تا چه كنيم؟ </p> <p align="justify"><font color="#006600"><strong>ما زمانی موفق به برقراری ارتباط موثر با یکدیگر خواهیم شد که در شعاری مشترک همصدا شویم</strong>؛ تعادل طلايي ويژگي مهم اين شعار و آرمان است...</font></p> <p align="justify">ما اگر صرفاً در یک انتخابات شرکت کرده بودیم برخورداری از حمایت اکثریت مردم برایمان کافی بود. اما در یک حرکت عظیم اجتماعی، اکثریت تنها زمانی به پیروزی می‌رسد که به اجماع نزدیک شود و آن گاه از مشروعیت غیرقابل‌مقاومت برخوردار خواهد شد که توجه خود را نسبت به دغدغه‌ها و حقوق کسانی که امروز یا فردا ممکن است متفاوت با او بیندیشند و در اقلیت قرار گیرند به اثبات برساند.</p> <p align="justify">نمی‌توان از جامعه‌ای که بخش قابل توجهی از آن دچار جبر نان و از تأمین نیازها اولیه خود ناتوان است انتظار مشارکت گسترده در فرآیند توسعه سیاسی را داشت. البته عکس این رابطه نیز صادق است و جامعه‌ای که از آزادی‌ها و آگاهی‌های اساسی محروم شود در تأمین معیشتی که لیاقت آن را دارد نیز درمی‌ماند و حتی در عهد درآمدهای افسانه‌ای، به پیشرفتی بیشتر از صدقه‌پروری و واگذار کردن اختیار بازار و اقتصاد ملی خود به بیگانگان نائل نمی‌شود. ما بر این باوریم که آزادی زمانی دوام دارد که با عدالت توأم باشد. به همان اندازه که محدودیت‌های جاری برای آزادی بیان و امکان برگزاری اجتماعات نگران‌کننده است، وجود فقر، فساد و تبعیض در سطحی گسترده چشم‌انداز دسترسی به جامعه‌ای آرمانی مبتنی بر قانون اساسی را تیره می‌کند، به ویژه آن که در سیاست‌ سال‌های اخیر دورنمای روشنی برای خروج از ا ین وضعیت ملاحظه نمی‌شود، به صورتی که وارد آمدن صدمات اساسی به تولید ملی، تداوم فعالیت سودآور اقتصادی را به یک آرزو و یافتن شغل مناسب را به دغدغه اصلی جوانان و خانواده‌های آنان مبدل ساخته است.</p> <p align="justify">راه‌های خدا متکثر است و برای دفع ظلم و استبداد و تحقق ایرانی پیشرفته، ما نباید به قدم گذاشتن در یکی از آنها یا همراهی با یکی از همفکران خود اکتفا کنیم. <font color="#006600"><strong>ما در پیوندهای خود به نظمی  نیاز داریم تا اگر دست تطاول و ظلم فردی یا افرادی از همراهانمان را ربود و واحد یا واحدهایی از این شبکه اجتماعی گسترده را ویران کرد، لطمه‌ای به حیات و پویایی آن وارد نشود</strong> و با تکیه بر خرد جمعی، در هر مرحله‌ای از این مسیر بتوانیم اهداف پیشاروی خویش را شناسایی و با بلندترین گام‌ها به سوی آن حرکت کنیم.</font></p> <p align="justify"><font color="#006600">ما در راهی پر از نورانیت وارد شده‌ایم که از هم اینک سالخوردگان را جوان و جوانان را پخته کرده است...</font></p> <p align="justify">پ.ن:</p> <p align="justify">۱- حدود سی سال پیش، محمد رضا شجریان در یک تصنیف انقلابی با عنوان "برادر بی قراره" با فریاد می خواند "تفنگم را بده تا ره بجویم" و <font color="#006600">اینک استاد بعد از سه دهه خطاب به برادرش می گوید "<strong>تفنگت را زمین بگذار</strong>" !!! ...</font></p> <p align="justify">۲- مراسم ... که بیش از ۲۰ سال بود همه ساله برگزار می شد، امسال برگزار نمی شود.</p> <p align="justify">سخنرانان سنتی مراسم ... امسال سخنرانی نمی کنند.</p> <p align="justify">مراسم...که هر ساله در... برگزار می شد، امسال برگزار نمی شود.</p> <p align="baseline">مراسم... لغو شد.</p><p style="text-align: justify;"><img src="http://photos-e.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc1/hs267.snc1/9426_1047647571273_1828220501_99652_3226080_n.jpg" /></p> Mon, 07 Sep 2009 11:51:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kimiyaa&postid=101 kimiyaa http://kimiyaa.blogfa.com/post-101.aspx http://kimiyaa.blogfa.com/post-99.aspx <P dir=rtl> ۱-"هرچه گفتيم غير صحبت دوست در همه عمر از آن پشيمانيم" !!!</P> <P dir=rtl>۲-آرتور کستلر در کتاب «گفت‌ و گو با مرگ» مي گويد:  «خدا نکند گرفتار بازجوی احمق شوی»</P> <P dir=rtl>۳- وای بر تو!! به دانش گاه می روی و کتاب های و مقالات علمی - فلسفی سراپا غلط غربی ها را مطالعه می کنی و ذهن خود را آلوده می سازی؟؟!!</P> <P dir=rtl>۴- راستی ماکس وبر بیچاره ۹۰ سال پیش فوت کرده است...</P> <P dir=rtl>۵-  از گورهاي بي نام و نشان در قبرستان شهر چه خبر؟؟!!</P> Wed, 26 Aug 2009 12:09:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kimiyaa&postid=99 kimiyaa http://kimiyaa.blogfa.com/post-99.aspx http://kimiyaa.blogfa.com/post-98.aspx <DIV class=right><FONT color=#006633>تارهای بي‌کوک و<BR>کمان ِ باد ِ ول‌انگار<BR> </FONT></DIV> <DIV class=rightindent3><FONT color=#006633>باران را<BR>گو بي‌آهنگ ببار!<BR> </FONT></DIV> <DIV class=right><FONT color=#006633>غبارآلوده، از جهان<BR>تصويری باژگونه در آب‌گينه‌ی بي‌قرار<BR> </FONT></DIV> <DIV class=rightindent3><FONT color=#006633>باران را<BR>گو بي‌مقصود ببار!<BR> </FONT></DIV> <DIV class=rightindent3><FONT color=#006633></FONT> </DIV> <DIV class=right><FONT color=#006633>لبخند ِ بي‌صدای صد هزار حباب</FONT></DIV> <DIV class=right><FONT color=#006633>در فرار</FONT></DIV> <DIV class=right> </DIV> <DIV class=right><FONT color=#006633>باران را<BR>گو به‌ريشخند ببار!<BR> </FONT></DIV> <P><FONT color=#006633>□<BR>چون تارها کشيده و کمان‌کش ِ باد آزموده‌تر شود<BR>و نجوای بي‌کوک به ملال انجامد،<BR>باران را رها کن و<BR> </FONT></P> <P> <TABLE class=rtl cellSpacing=0> <TBODY> <TR> <TD><FONT color=#006633>خاک را بگذار<BR> </FONT></TD> <TD colSpan=2><FONT color=#006633> </FONT></TD></TR> <TR> <TD><FONT color=#006633> </FONT></TD> <TD><FONT color=#006633>تا با همه گلويش<BR> </FONT></TD> <TD><FONT color=#006633> </FONT></TD></TR> <TR> <TD colSpan=2><FONT color=#006633> </FONT></TD> <TD><FONT color=#006633>سبز بخواند<BR> </FONT></TD></TR></TBODY></TABLE></P> <DIV class=rightindent3><FONT color=#006633>باران را اکنون<BR>گو بازی‌گوشانه ببار!</FONT></DIV> <P><FONT color=#006633></FONT> </P> <P><FONT color=#006633><FONT color=#000000>پی نوشت :</FONT></FONT></P> <P><FONT color=#006633><FONT color=#000000>غریب زمانه ای ست که متجاوز به جای آنکه مجازات شود خود مدعی می گردد در تکذیب و خواهان می شود محاکمه ی آنان را که افشا می کنند این جنایت ها را و اعتراض می کنند به آن...</FONT></FONT></P> <P><FONT color=#006633><FONT color=#000000>بخوانید <A href="http://fereshteh.blogfa.com/post-156.aspx" target=_blank>روایت درد ناک فرشته قاضی</A> را از زندان </FONT></FONT><FONT color=#006633><FONT color=#000000>تنها به عنوان یک نمونه از خیل جنایت های بی شمار...</FONT></P> <DIV class=rightindent3><BR></FONT> </DIV> Sat, 15 Aug 2009 09:47:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kimiyaa&postid=98 kimiyaa http://kimiyaa.blogfa.com/post-98.aspx http://kimiyaa.blogfa.com/post-95.aspx <P dir=rtl align=justify>آقاي حسن نراقی در كتاب "جامعه شناسي خودماني " ضمن یادآوری این مسئله که «حتی تحصیلکرده هایمان خیلی با تاریخ میانه ی خوبی ندارند»، یکی از مهمترین مشکلات جامعه ی ایرانی را بیگانگی با تاریخ می خواند و یادآور میشود که «از هر چیزی بدترش هم وجود دارد»: «وقتی تازی ها با شعار برادری و برابری به ایران متعلق به امپراطور ساسانی و نه متعلق به ایرانی حمله ور شدند، واقعیت ساده ی تاریخی این است که فشارهای هیئت حاکمه با بدبختی ها و نکبت هایی که برای مردم بینوا فراهم کرده بود، زمینه ی خوش باوری را برای باور برادری و برابری اهدایی قوم مهاجم از مدتها قبل فراهم کرده بودند و همینطور شد که تا آمد تفرعن و نژادپرستی و برتری جویی اموی را احساس کند، کارش از کار گذشته بود و چاره ای جز تمکین نداشت. آن وقت مجبور شد حدود دویست و پنجاه سال دست و پا بزند تا بالاخره بتواند راه هایی برای رهایی بیابد».<BR><BR>نراقي با انتقاد از توجه نداشتن ایرانیان به تاریخ حتی نزدیک کشورمان، می نویسد: «ببینید در ایران امروز، هر کس می خواهد شعار قشنگ بدهد و مورد توجه قرار گیرد، بلافاصله به سراغ عدالت می رود، حتی آنهایی که اول کار خود مروّج بی عدالتی ها بودند».<BR><BR>وي با بیان اینکه باید حافظه ی تاریخی داشته باشیم و نباید همه ی مطالب را خودمان تجربه کنیم، به جنگهای ایران و روسیه و عهدنامه های گلستان و ترکمانچای اشاره میکند و از نقش انگلیسی ها می نویسد، اما نقش حضرت خاقان (فتحعلیشاه قاجار) را (و به واقع نقش خودمان را) مهم ترین علت اصلی این ننگها می داند و می نویسد: «... منکر نقش خاقان نمی شود شد که یک تنه برای همه ی کشور تصمیم می گرفت، در حالی که بزرگترین هنرش تزیین ریش بلندش بود و افزایش شمار فرزندان ذکور و اناثش که حتی خودش هم تعداد دقیق آنها را نمی دانست. انگلیسی ها هم وقتی بخواهند اعمال نفوذ کنند حداقل در معامله با آدم با شعور مجبورند یک چیزی بیشتر بدهند و یک کمی کمتر ببرند. نقش و تأثیر اصلی مال خودمان است».</P> <P dir=rtl align=justify> </P> <P dir=rtl align=justify>نویسنده «در انتها برای ادای دین و احترام به فرهیختگانی که در زمره ی نخستین دردشناسان این کشور بودند»، شعری را از ملک الشعرای بهار آورده است:<BR>«این دود سیه فام که از بام وطن خاست... از ماست که بر ماست<BR>وین شعله ی سوزان که برآمد ز چپ و راست... از ماست که بر ماست<BR>جان گر به لب ما رسد، از غیر ننالیم... با کس نسگالیم<BR>از خویش بنالیم که جان سخن اینجاست... از ماست که بر ماست<BR>ما کهنه چناریم که از باد ننالیم... بر خاک ببالیم!<BR>لیکن چه کنیم، آتش ما در شکم ماست... از ماست که بر ماست<BR>اسلام گر امروز چنین زار و ضعیف است... زین قوم شریف است<BR>نه جرم ز عیسی، نه تعدّی ز کلیساست... از ماست که بر ماست<BR>گوییم که بیدار شدیم! این چه خیالی است... بیداری ما چیست؟<BR>بیداری طفلی است که محتاج به لالاست... از ماست که بر ماست»</P> Thu, 06 Aug 2009 11:36:15 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kimiyaa&postid=95 kimiyaa http://kimiyaa.blogfa.com/post-95.aspx