کیمیای هم راهی

زاده شدن
برنيزه ی تاريك
همچون  ميلادِ گشاده ی زخمي .
سِفْرِ يگانه ی فرصت را
                                  سراسر
در سلسله پيمودن.
برشعله ی خويش
                          سوختن

تاجرقه ی واپسين،
برشعله ی حرمتي
كه درخاكِ راهش
                           يافته اند

بردگان
           اين چنين اند.

اين چنين سرخ و لوند
برخار بوته ی خون
                           شكفتن

وين چنين گردن فراز
برتازيانه زارِ تحقير
                           گذشتن

وراه را تاغايتِ نفرت

                                   بريدن.-

آه ،‌ازكه سخن مي گويم؟
ما بي چرا زندگانيم
آنان به چرا مرگِ‌ خود آگاه هان اند.