کیمیای هم راهی

احمد شاملو آنگاه که به رسالت شعر می رسد می گوید:

«درواقع هدف ‏شعر نجات‏ جامعه‏‌ی بشرى‏ست‏ از طريق عشق‏ انسان‏ به ‏انسان از مهلكه‏ئى  ‏كه  سياستچى‌ها به ‏بهانه‌ی ‏انواع و اقسام نظريه‏هاى ‏ايده‏ئولوژيك‏ براى‏ تثبيت‏ قدرت‏هاى‏ فردى‏ يا گروهى‏ پيش‏ پاى ‏جوامع  مختلف‏ حفر مى‏كنند. در حالى‏ كه‏ شاعر،عشقى ‏را تبليغ‏مى‏كند كه‏ در راه‏اش از جان ‏مى‌توان ‏گذشت‏ ، ‏سياستچى‏ اول ‏چيزى ‏كه‏ جلو جامعه ‏علم ‏مى‏كند يك‏ دشمن‏ نابكار فرضى است‏ كه ‏سرش‏ را بايد به ‏سنگ‏ تفرقه ‏كوبيد. گرگى براى ‏گله ‏مى‏تراشد تا مقام ‏چوپانى‏ خودش‏ را توجيه‏ كند.»

  و یا:

 «شعر و سیاست کجا به هم می‌رسند؟ متقابلا بر سر نعش یکدیگر!»

همین.