مرا تو بی سببی نیستی...
|
*به مسافر نازنین* روزي ما دوباره کبوترهاي ِمان را پيدا خواهيم کرد □
و هر انسان
و قلب روزي که آهنگ ِ هر حرف، زندهگيست روزي که هر لب ترانهئيست روزي که تو بيائي، براي ِ هميشه بيائي روزي که ما دوباره براي ِ کبوترهاي ِمان دانه بريزيم... □ و من آن روز را انتظار ميکشم | |||||||||
من چه مي دانستم در دلم آرزوي آمدنت مي ميرد
رفته اي اينك اما
آيا باز مي گردي؟
چه تمناي محالي
وه! چه روياهايي كه به آساني يك رشته گسست
كودك قلب من اين راز ندانسته هنوز
كه دگر نيست از آمدنت هيچ خبر
تا دشت پر ستاره انديشه هاي گرم
تا مرز ناشناخته مرگ و زندگي
تا كوچه باغ خاطره هاي گريز پاي
تا دشت يادها
هان!اي عقاب عشق
از اوج قله هاي مه آلود دور دست
پرواز كن،پرواز كن به دشت غم انگيز عمر من
