کیمیای هم راهی

شاهد آن بودن که چگونه زیر غلطکی می رود

و گفتن که : "سگ من نبود" ؛

ساده است ستایش گلی ،

چیدنش

و از یاد بردن که گلدان را آب باید داد ؛

ساده است بهره جویی از انسان ،

دوست داشتنش بی احساس عشقی ،

او را به خود وانهادن

و گفتن که : "دیگر نمی شناسمش" ؛

ساده است لغزش های خود را شناختن ،

با دیگران زیستن به حساب ایشان

و گفتن که:"من این چنینم" ؛

ساده است که چگونه می زیی ،

باری زیستن سخت ساده است و پیچیده نیز هم.

در سکوت.

آن که می اندیشد

به ناچار دم فرو می بندد

اما آن گاه که زمانه

                         زخم خورده و معصوم

                                                    به شهادتش طلبد

به هزار زبان سخن خواهد گفت.

من زمین ام تو درخت

من درخت ام تو باهارـ

نازٍ انگشتای بارونٍ تو باغم می کنه

میون جنگلا تاق ام می کنه.

تو بزرگی مثٍ شب.

اگه مهتاب باشه یا نه

                           تو بزرگی مثٍ شب.

خودٍ مهتابی تو اصلا، خودٍ مهتابی تو.

...

که می دانست که پرنده است   و    

                                                می گفتند که پرنده نیست .

همه ی اندوهم از پرنده ای ست

که می دانستند که پرنده است   و

                                               می گفتند که پرنده نیست . 

مرا                         به الماس ستاره ها نیازی نیست ،

با آسمان                   بگو.

(بامداد)

اما برای من                      تو    آن همیشه ای          که خدا را به تو                سوگند می دهم!

(قیصر امین پور)

   In three words,I can sum up everything I've learned in life: IT GOES ON 

به راستی صلت کدام قصیده ای

                                   ای غزل؟

ستاره باران جواب کدام سلامی به آفتاب                 از دریچه ی تاریک.

کلام از نگاه تو شکل می گیرد                        خوشا نظر بازیا که تو آغاز می کنی.

**

پس پشت مردمکانت               فریاد کدام زندانی ست

که آزادی را به لبان برآماسیده                             گل سرخی پرتاب می کند

ورنه          این ستاره بازی                   حاشا          چیزی بدهکار آفتاب نیست.

نگاه از صدای تو ایمن می شود                       چه مومنانه نام مرا آواز می کنی.

**

و دلت                     کبوتر آشتی ست

در خون تپیده            به بام تلخ

با این همه   چه والا     چه بلند       پرواز می کنی.

 باز یافتنٍ تواناییٍ دورانٍ کودکی در گوش دادن به حرف های دل است.