|
رفتیم و نشستیم خواندیم وگریستیم بعد یکصدا شدیم هم آوازو هم بغض وهم گریه هم نفس برای باز تا همیشه باهم بودن برای یک قدم زدن رفیقانه برای یک سلام نگفته برای یک خلوت دل خاص برای یک دل سیر گریه کردن... برای همسفر همیشه ی عشق ...باران! باری ای عشق اکنون واینجا... نشانی خانه ات کجاست؟!
*** «هامون» سینمای ایران رفت ، او که به تعداد نقش هایش در دل های ما تکثیر شده است.*** + حسین/ دوشنبه 31 تیر1387 ساعت
14:13 |
پس از سفرهای بسیار و عبور از فراز و فرود امواجٍ این دریای طوفان خیز برآنم که در كنار تو لنگر افكنم بادبان برچینم پارو وانهم سكان رها كنم به خلوتٍ لنگرگاهت درآیم و در كنارت پهلو گیرم آغوشت را باز یابم : استواریٍ امنٍ زمین را زیر پای خویش + حسین/ یکشنبه 19 خرداد1387 ساعت
10:1 |
دلتنگیهايِ آدمي را باد ترانهاي میخواند سكوت سرشار از سخنان ناگفته است از حركاتِ ناكرده اعتراف به عشقهاي نهان و شگفتیهاي بر زبان نيامده ...
در اين سكوت ، حقيقتِ ما نهفته است حقيقت تو و من ... + حسین/ دوشنبه 6 خرداد1387 ساعت
14:3 |
|
دراین کلبه
به نامٍ دوست
با ادای احترام به بامداد که وامدارٍ او یم سرمست از شرابٍ نابٍ کیمیای هم راهی می سراییم زنده گی را ؛ زمزمه می کنیم نغمه هاي كودكٍ درونٍ خویش را. |
